Het Voedingscentrum en de Gezondheidsraad krijgen bakken vol ongenuanceerde kritiek en bagger te verduren. Beiden kwamen ze met nieuws dat allang geen nieuws meer is.
Minder vlees, meer plantaardig, een boodschap die al sinds de jaren 70 van de vorige eeuw breed verspreid werd door o.a. De Kleine Aarde. Die boodschap bracht weliswaar geen revolutie in onze voedingsgewoonten teweeg maar won wel gestaag aan invloed. Het Voedingscentrum volgde schoorvoetend en het duurde wat maar het kon niet uitblijven. Ook hun boodschap werd uiteindelijk zeer overtuigd meer plantaardig, veel minder dierlijk. Alle argumenten hiervoor zijn in de loop der jaren meer dan voldoende naar voren gebracht, ik ga die hier dan ook niet herhalen en nog eens op een rijtje zetten. Tegenargumenten zijn nooit overtuigend geweest. Alhoewel compleet overtuigd en mede-boodschapper van de meer plantaardige - minder dierlijke visie ben ik zeker geen vegetariër, daarvoor ben ik veel te veel een liefhebber van vlees, vis, eieren en zuivel in mijn gevarieerde maaltijden. Ik heb periodes gehad dat ik vlees en vis bijna volledig uit mijn dagelijkse voeding bande maar wanneer weer zo'n niet te versmaden Osso bucco of gegrilde dorade op de één of andere manier voorbij kwam wist ik weer wat ik miste. Toch bleef en blijft de overtuiging: veel minder dierlijk en veel meer plantaardig.
De hedendaagse vegetarische keuken is qua verfijning zodanig ontwikkeld en veelzijdig geworden dat er genoeg te genieten valt en wat mij betreft blijft er dan nog wel wat plaats om heel af en toe de remmen los te gooien en feestelijk te genieten van iets extra als vlees of vis. Want als iets mijn stellige overtuiging aan het wankelen kan brengen zijn het de besliste argumenten voor een vegetarische voeding van mensen die geen vlees of vis lusten.
Ook de boodschap van de Gezondheidsraad dat ieder glas alcoholische drank eigenlijk te veel is zal ik niet tegenspreken. Toch, hier weer hetzelfde, ik ben altijd een echte liefhebber geweest van een goed glas wijn, bij de maaltijd of gewoon tussendoor, een lekker bier van hoge gisting en een glas cognac of whisky in de loop van de avond. En ik wist, ik drink te veel, soms veel te veel maar verslaafd was ik niet want ik kon op een bepaald moment (1 januari 2024) zomaar uit eigen beweging, zonder enige druk van buitenaf alcohol van de ene op de andere dag helemaal in de ban doen. Ik ging me verdiepen in de alternatieven, alcoholvrije bieren en wijnen en vooral thee als volwaardige alcoholvrije tegenhanger van wijn als genotmiddel en in combinatie met gerechten. Het werd een bijzondere ontdekking waar ik sindsdien ontzettend van geniet. Toch was het onvermijdelijk dat ik niet aan de verleiding kon weerstaan om toch eens van bepaalde bijzondere wijn die men in mijn bijzijn opende eens te proeven. Ook hier deed zich het fenomeen voor: nu weet ik weer wat ik mis.
Niets aan de hand, ik ben 100 procent overtuigd dat de Gezondheidsraad gelijk heeft en ik ben zeer tevreden met de beslissing die geheel onafhankelijk daarvan op 1 januari 2024 heb genomen. Maar zo heel af en toe eens genieten van een goede wijn, wetend dat het schadelijk is, blijft toch bijzonder.
Reactie plaatsen
Reacties